آب در کوزه و ما … – نوشتاری در باب کپی رایت ایران

آب در کوزه و ما ….
وقتی تشنه لب می شویم، اگر مطمئن باشیم که آبی در دسترس نداریم، شاید قابل تحمل تر باشد از زمانی که باخبر شویم که در کمترین فاصله زمانی و مکانی از ما مایع حیات بخشی که مشکل اصلی مان را حل می کند وجود داشته است.
موضوع سرقت فکر و سوء استفاده از آثار هنری موضوعی است که به مانند یک تشنگی بی حد و حصر، هنرمندان و دانشمندان را آزار می دهد و طبع هنری آنها را تبدیل به انزوا و انتخاب گوشه عزلت می نماید.
به تبع این اتفاق نامیمون، لطمه به شخصیت و آبروی صاحب اثر نیز همراه خواهد بود. هنگامی که شخصی با بی هنری مطلق، اثری را از بزرگی از آن خود می کند و نام خود را به گزاف بر آن اثر می نهد.
علیرغم نبود یا در حالت بهترش کمبود اطلاعات از موضوع حمایت از آثار ادبی و هنری و آثار صنعتی و اختراعات و قوانین مربوط به این حوزه؛ مسئله ای است که اکثر کشورهای در حال توسعه با آن چالش های جدی دارند.
قوانین و مقررات حمایت از آثار ادبی و هنری سالهاست که در کشورهای توسعه یافته امری سازمان یافته و نهادینه شده می باشد و برای دریافت مختصری از این پیشنیه می توان به دعاوی حقوق مالکیت فکری غول های تولید تلفن همراه اپل و سامسونگ مراجعه نمود. قضات بیشتر کشورهای جهان در این دعاوی وارد شده اند و آرای ایشان در بیشتر موارد بسیار به عدالت و اجرای قواعد مالکیت فکری پرداخته اند.
کشور ما نیز با داشتن تعداد هنرمندان بی شمار از این قاعده استثناء نیست و قوانین متعدد در حوزه حقوق مالکیت فکری در این راستا تدوین، تصویب و در حال اجرا می باشد. لکن متاسفانه وقتی از بسیاری هنرمندان و مخترعان و صاحبان آثار مورد حمایت مالکیت فکری سوال می شود که حمایت از شما و آثارتان به چه صورت انجام می گیرد، بسیاری از ایشان بیان می دارند که در کشور ما کپی رایت و قوانین مالکیت فکری وجود ندارد یا اگر وجود دارد اجرا نمی شود!
حوزه مالکیت فکری در عین مفید بودن و داشتن طرفداران متعدد در سراسر جهان؛ مخالفان بی شماری را نیز برای خود جمع نموده است. موضوع مالکیت فکری را به مثابه شمشیر دو لبه ای تشبیه نموده اند که اگر در استفاده از آن و قواعد آن دقت کافی نشود، می تواند ضایعات جبران ناپذیری را به سبب حمایت انحصارگونه از آثار ادبی و هنری و آثار صنعتی به همراه داشته باشد و این در حالی است که در صورتیکه قوانین آن به صورت دقیق و نظامند تدوین و اجرا شود و استفاده از مزیت های آن نیز در جامعه نهادینه گردد و توسط آحاد مردم جدی گرفته شود؛ می تواند آثار و برکات زیادی را برای پیشرفت و ترقی جامعه و هنر و صنعت یک کشور و جهان به همراه داشته باشد.
سابقه ایجاد قوانین مالکیت فکری در کشور ما هر چند زیاد نیست لیکن از سالها پیش این قوانین تصویب و اجرا شده اند و ضرورت اطلاع صاحبان آثار از این قوانین به جهت استفاده از این قواعد و پیگیری حقوق خود بسیار بسیار حیاتی می باشد. به عنوان شاخص می توان به سال تصویب قانون حمایت از حقوق مولفان و مصنفان و هنرمندان که در سال 1348 هجری شمسی می باشد اشاره نمود.
این همان است که باید بگوییم آب در کوزه و ما تشنه لبان می گردیم؛ یار در خانه و ما گرد جهان می گردیم….

سید محمد حسن طباطبایی نیک – کارشناس ارشد حقوق مالکیت فکری

بدون دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید